اگر زن و شوهر وثنى باهم اسلام آوردند نكاح به حال خود باقيست شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اينحكم آنست كه مقتضى براى فسخ وجود ندارد تا حكم به بطلان و فسخ آن بتوان نمود . تنبيه اعتبار در معيّت و ترتب اسلام زن و شوهر به آخرين كلمه‌اى استكه اداء مىكنند و اسلام محقق مىگردد نه بمجرّد شروع و تفوّه نمودن به اوّلين كلمه يعنى اگر آخرين كلمه اسلام در هردو باهم تقارن داشت صادق است كه اسلامشان مقارن بوده اگرچه يكى زودتر از ديگرى شروع به تلفظ نموده باشد . فرع اگر زن و شوهر هردو صغير و نابالغ بوده و ولىّ ايشان آنها را به تزويج يكديگر درآورده باشد اعتبار در اسلام ايشان باينستكه يكى از پدر و مادرشان اسلام اختيار نمايد . ناگفته نماند كه در تحقق معيّت اسلام زن و شوهر شرط نيست كه هردو در يك مجلس اسلام اختيار كنند بلكه اگر دو مجلس هم باشد و احراز كنيم كه در آخرين كلمه اسلام باهم تقارن داشته‌اند معيّت ثابت مىگردد . قوله : و لو اسلما معا : ضمير در [ اسلما ] به [ وثنيين ] راجع است .